Drones boven het schoolplein

Wat zou dat een prachtig begin zijn van het Koningschap: Willem-Alexander die op 30 april aankondigt dat hij een eind maakt aan het fenomeen Pleinwacht. Beste docenten, nooit meer Rotweer & Harde wind trotseren omdat iemand nu eenmaal in de pauzes moet controleren wat die belhamels uitspoken. Dit is immers 2013: we hebben de technologie voor een nieuw tijdperk. Vanaf nu houden drones het wel & wee van onze jeugd in de gaten. Doe gerust nog een bakkie, meester. Het komende kwartier blijven we lekker bij de kachel.

Vorige maand maakte het kabinet bekend dat er met regelmaat drones boven Nederland worden ingezet voor speurwerk naar allerhande politiezaken. We schijnen 75 van die vliegmachientjes te hebben (van het type Raven) die met dag- en nachtcamera's op pad zijn. Politie leent ze van Defensie om hennepplantages en vermiste personen op te sporen, en voor grote evenementen. Weleens een pauze op een 6x gefuseerde school meegemaakt? Als dat geen groot evenement is, eet ik mijn onderwijs-app op! Een nieuwe groeimarkt dient zich aan, om zonder personeelskosten het schoolplein drugs-, pest- en vandalismevrij te krijgen. Een centraal controlcentrum verdient zich in no time terug met uitgespaarde reparaties en afnemende schooluitval.

Wat nou? Fronst daar iemand z'n wenkbrauwen? Kom zeg: bedenk eens hoeveel mooier bijvoorbeeld al die ROC entrees worden als we daar toegangspoortjes, pasjessysteem, camera's en security officers weghalen. Drones met een link naar de schooladministratie kunnen dat beter en vriendelijker signaleren dan wij. Hoppa, tel uit je winst!

En niet gelijk weer die privacy blahblah erbij slepen graag. Onderwijs loopt altijd achter de feiten aan wat betreft nieuwe trends, dus laten we deze kans om eens voorop te lopen nu niet voorbijgaan. Want binnen korte tijd vindt niemand deze gedachte vreemd. Het verschijnsel lifelogging neemt immers hand over hand toe. Met actioncam om het hoofd, dashboardcamera in de auto, en always-on audorecording op de iPhone leggen steeds meer mensen steeds grotere stukken van hun leven realtime vast. Camera's op de doellijn elimineren straks twijfel over de geldigheid van een doelpunt. Over een paar jaar hoor je geen hond meer over een vlootje Ravendrones meer of minder.

De uitgespaarde tijd is qualitytime voor de docent, waarin hij iets extra aan voorbereiding en studie kan doen, kan mediteren en mijmeren, of zich sociaal met collega's verhouden. Win-win. Honderd jaar na het begin van de Eerste Wereldoorlog hoeven soldaten inmiddels het echte slagveld niet meer op. Het zou toch mooi zijn als honderd jaar na Jac. Thijsse ook de leerkracht van nu zomaar tijd krijgt om nieuwe Naardermeers te ontdekken. Liever een Raaf in de keuken dan Politieman op het Plein.

LINKS
* Pleinwacht kent vervelende verzekeringsaspecten, waar we graag van bevrijd worden...
* Met Skynet kun je drones ook laten samenwerken, en bv een ongewenst object uit een ruimte laten verwijderen...

Overtuigen & Beïnvloeden, jij ook?!

Dit doen we allemaal de hele dag!
Denk er maar eens over na, waarom vind jij het niet prettig als je partner altijd bepaalt wat de vakantiebestemming wordt of wat er iedere dag weer gekookt en gegeten wordt? We willen graag zelf invloed uitoefenen op keuzes. Het liefst zo, dat de ander ervan overtuigd is dat het inderdaad beter is om jouw voorstel

of idee te kiezen. Maar daarbij ontstaat dan ook meteen de vraag; wanneer heb ik de ander echt overtuigd?

Daar zijn vele theorieën en modellen over geschreven, maar hoe zou je dat zonder al te veel moeite zelf toe kunnen passen? Wat je daarbij kan helpen zijn overeenstemmingen. Tsja daar heb ik wat aan, een lekkere open deur, hoor ik je denken.

Stel nu dat jij graag een zonvakantie wilt dit jaar. Als je partner het dan met je eens is dat een vakantie pas echt geslaagd is als het gegarandeerd zonnig is, ben jij een stapje dichter bij die zonvakantie. Als je partner het dan ook nog met je eens is dat een vakantie ook bedoeld is om te relaxen en bij te komen, ben je weer een stapje dichterbij. En kom je bij die zonvakantie uit, dan heeft je partner er ook echt zin in, jij hebt hem tenslotte de juiste overtuigingen aangereikt. Veel zonplezier!

LINKS
* Menselijke gebreken voor gevorderden...
* Argumenten niet uitspreken, maar verstoppen: het groezelige terrein van de sublimale boodschap...

Wat hoor ik daar??

In een gesprek met een klant krijgen we vaak een stroom informatie. Hoe filter ik daaruit wat mij helpt mijn doel te bereiken? En in zo'n gesprek komen ook allemaal interessante belangrijke onderwerpen voorbij waar ik wat over wil zeggen, maar waar start ik dan? Eigenlijk is het simpel: het gaat niet om de vraag die ik stel, maar om het antwoord dat ik wil horen. Dat antwoord is het filter dat ik gebruik om te luisteren. En wat hoor ik dan precies, hoe helpt me dat dan?

Zoeken naar goede aanknopingspunten om je gesprek te voeren naar een punt waar zowel jij als de klant er baat bij hebben is een kunst, maar valt goed te leren. Een kunst, geen kunstje, want voor elk gesprek moet je je opnieuw open kunnen stellen om goed ontvankelijk te zijn voor wat er gezegd wordt en de sfeer waarin het gezegd wordt. Verschillende mensen vragen om verschillende reacties, en andere situaties vragen om andere filters.

Social Media is zo'n andere situatie. Het zijn betrekkelijk nieuwe media voor bedrijven om naar hun klanten te luisteren, en het gesprek met ze aan te gaan. Maar wat voor 'het echie' geldt, geldt ook hier: goed luisteren en kijken hoe je effectief kunt filteren. Bij Coca-Cola gebruiken ze al jaren social media voor de dialoog met klanten, en dat leverde 3 Tips op van Natalie Johnson, Coca Cola's Digital Manager of Communications.

Ten eerste is het goed om je hoofdpunten nog eens te herformuleren. Online kan het over van alles gaan, maar voor meting, monitoring en sturing is het noodzakelijk om per merk een (beperkt) aantal hoofdpunten vast te stellen. Hetzelfde geldt voor je meetmethode: gebruik standaard meetwijzen die iedereen gebruikt, zodat je ook goed weet waar je naar kijkt, hoe het werkt en niet wordt afgeleid door allerhande zaken die je blik vertroebelen. En tenslotte: kijk wie er succesvol is in het voeren van gesprekken in dit medium, en laat hen nieuwe mensen trainen om hier ook goed in te worden.

Dat klinkt eenvoudig, en dat is het in principe ook. Weten waar je naar op zoek bent, goed signalen op kunnen pakken die daarop aansluiten en zin hebben om het gesprek aan te gaan. Veel meer heb je niet nodig, of het nou gaat om face to face dialogen, of online conversaties.

LINKS
* Luister Coca Cola's Natalie Johnson, over hun best practices rond social media conversations...
* Vooraan beginnen? Bekijk de Wiki-How 'How to Have a Great Conversation'...

Greatest Speeches of all Time – gaat dat zien!

Een gratis triple-dvd box, dat was boffen.
Want collega Ben had 'Greatest Speeches of All Time' al een tijdje ongezien op zijn bureau slingeren. Niet dat ik dat allemaal bijhoud hoor, of lig te azen op een kans op een goedkope dvd. Maar hij besteedde zelfs een post op dit blog (jan '12) aan het feit dat hij er nog niet naar gekeken had - en zelfs niet van plan was om dat te doen. Sneu hoor.

Dus doe maar hier die set!
Na tig trainingen te hebben gegeven over presenteren, retoriek, lichaamstaal en al die andere zaken waarmee je je boodschap over het voetlicht krijgt popelde ik om op play te drukken. Hoe staan ze erbij, die Grote Sprekers van weleer, als ze hun Historische Zegje doen? Gebruiken ze trucs die we tegenwoordig allemaal kennen? Staan hun woorden nog steeds overeind in een mediatijdperk waarin over het kleinste detail wordt nagedacht? Staan ze ongemakkelijk met hun handen te wapperen alsof ze niet weten waar die moeten blijven? Spannend om Power van Toen eens te bekijken met Nu Ogen.

Ik kan hem van harte aanraden, die box. Het aardige van al die monumentale woorden is nu juist, dat ze helemaal geen grootse setting nodig lijken te hebben. Wat juist opvalt is dat het zo eenvoudig is - althans lijkt- om een goed verhaal af te steken. De meeste sprekers staan er tamelijk ontspannen bij. Ongetwijfeld heben ze vooraf goed doordacht hoe ze erbij staan, wat ze gaan zeggen en ingeschat in wat voor context ze hun zegje gaan doen. Het mooie is, dat die historische woorden er dan zomaar uit lijken te rollen. Alsof het helemaal niet zo moeilijk is om zo'n enorme indruk te maken. Dat zoiets zomaar binnen handbereik is, voor gewone mensen, zoals u en ik. Het besef, dat je het eigenlijk best zelf zou kunnen. Dat zien, dat is genieten.

LINKS
* Het Debatbureau organiseert zelfs workshops en lezingen 'Historische Speeches'...
* Of-ie goed is of niet, de Oliecris speech van Joop Den Uyl uit 1973 is zeker geschiedenis...

Chillen op een random plek

Het is te ergerlijk voor woorden: week na week vergeten ze de afspraak bij de tandarts, en de huiswerkbegeleiding. Een jaar lang kunnen ze niet onthouden in welk lokaal ze op maandag Nederlands hebben en dat ze op dinsdag gymspullen moeten meenemen. Maar elke avond vinden ze met het grootste gemak de Random Plek waar ze met hun vrienden chillen. Hoe komt dat? Hoe kan het dat ze wel kunnen onthouden waar dat is? Ze moeten gewoon in het rooster zetten “Nederlands, random plek. Wiskunde, andere random plek”.

Grofweg onthoudt een mens op twee manieren. Met zijn prefrontale cortex onthoudt hij de dingen die maatschappelijk handig zijn om te onthouden. Dat je op 1 april je belastingen moet invullen. En dat op woensdag de container aan de straat moet. En dus die afspraak met de orthodontist. Met je hippocampus, onderdeel van het limbisch systeem, onthoud je de dingen die belangrijk voor je zijn, die je raken, waarvan het echt erg is als je ze vergeet. Zoals waar je vrienden chillen. Want als je dat niet onthoudt, dan kun je er niet bij zijn. En voor je het weet is er al weer een verkering aangegaan en uitgegaan. Dan kun je niet meepraten morgen. En wat is voor een puber erger dan niet meepraten?

Kan een puber er iets aan doen dat hij die random plek wel kan vinden en niet de orthodontist niet onthoudt? Nee niet echt dus. Want in de puberteit is de hippocampus ready to go en de cortex nog in ontwikkeling. Is het dus echt belangrijk dat een puber iets onthoudt, zorg dan dat je die hippocampus prikt: maak het belangrijk voor hem. Niet voor jou, als ouder of docent, maar voor hem. Wat levert het onthouden voor hem op? Dat is de vraag die beantwoord moet worden.

LINKS
* Per jaar zijn we gauw 40 dagen kwijt met zoeken naar vergeten zaken...
* Wereldkampioen O'Brien vergeet niet gauw iets...

Doe eens beter je best! vs. Ik zie dat je je best doet

Wat is het effect van de attributiestrategie in vergelijking met de overtuigingsstrategie? Eerst de definities: attribueren is ‘iets toeschrijven aan’. Bijvoorbeeld een eigenschap aan iemand toeschrijven, of een oorzaak van een gebeurtenis ergens neerleggen. Overtuigen – in dit verband – is iemand ferm toespreken en daarmee overtuigen om ander gedrag te vertonen.

Bijvoorbeeld:
Een aantal klassen krijgen snoepjes uitgedeeld die in een papiertje zitten. Daarna wordt geteld hoeveel snoeppapiertjes op de grond liggen. Dat is de nulmeting van het netheidsniveau van de klas. Liggen er 15 papiertjes van 30 leerlingen, dan is het netheidsniveau 50%.

De helft van de klassen wordt vervolgens getracht op te voeden met de overtuigingsstrategie: “jullie moeten netter zijn”, “jullie moeten beter je best doen”, “gooi je papiertjes niet op de grond”, “hé, wat zie ik daar? Pak dat eens op”. Dus eigenlijk alles wat iedereen die met pubers te maken heeft zichzelf regelmatig hoort doen: preken, corrigeren, toespreken. De andere helft wordt opgevoed met de attributiestrategie: “jullie zijn eigenlijk best netjes”, “ik zie dat je je best doet”, “dit is een nette school en jullie horen bij de netste klassen in die school”.

Twee maanden later wordt de nulmeting herhaald: de kinderen die met de attributietheorie ‘behandeld’ waren zijn netter geworden dan de andere groep. En het mooie is, dat werkt niet alleen met snoeppapiertjes, maar ook met rekenvaardigheid: de kinderen tegen wie dingen gezegd waren als ‘ik zie dat je je best doet’, ‘je kunt rekenen’, ‘ik zie dat je het nog een keer nakijkt voor je het inlevert’ deden het beter dan de kinderen aan wie verteld werd ‘je moet ook beter je best doen’, ‘rekenen is niet je sterke kant’, ‘je moet het ook nakijken voor je het inlevert'.

LINKS
* Meer lezen over snoeppapiertjes op de grond? ...
* Ruim je troep op! ...

Met de kennis van nu... had ik dat anders gedaan.

Ik hoor het hem nog zo zeggen, onze oud-premier Jan-Peter: "Met de kennis van nu had ik dat anders gedaan." Interessante uitspraak, waardoor ik me direct afvroeg of datzelfde ook zou kunnen gelden voor mijn oordeel hierover. Ofwel, dat mijn mening over deze uitspraak van hem na verloop van tijd ook veranderd is, door nieuwe inzichten. Dus dat ik daar anders over ben gaan denken. Zo gedacht, zo gedaan: ik pakte mijn agenda en schreef op een willekeurige dag ergens ver vooruit: reageren op JP's "kennis van nu".

Die gekozen dag was die van vandaag en ik moet zeggen.... waar ging het ook alweer over? Weliswaar herinner ik me het citaat nog goed, maar wat was de zaak? De val van het kabinet? De inval in Irak? DSB perikelen? Bouwfraude? Ik weet het niet meer. Met enig schaamrood op de kaken moet ik toegeven dat mijn 'kennis van nu' niet meer relevant is voor de zaak van toen.

Dat geeft dus ook de onzinnigheid van de stelling aan. Het heeft weinig zin om achteraf wijsheden op te dissen. De werkelijkheid is achterhaald en het zicht erop al omgeven door optrekkende mist. Maatgevend is wat je nu vindt over wat nu actueel is, met de urgentie van het hier en nu. Eenmaal afgehandeld - al dan niet adekwaat of kundig - is de noodzaak tot beslissen weg. Wijsheid achteraf heet dat dan.

Met de kennis van nu moet je niet het verleden te lijf. Maar laten zien dat je het juist nu - of straks - anders doet. Er bestaat niet iets als terugschrijdend inzicht, wel voortschrijdend inzicht. Alleen daarmee kom je vooruit.
De rest is retoriek.


LINKS
* Met de kennis van nu": daar ging het over...
* Politici moeten juist niet achterom kijken...